چکیده ازدواج، اختلافات زناشویی، جدایی و طلاق از پدیده‌های رایج در زندگی انسان‌هاست. هر زن و مردی در طول زندگی مشترک خود درجاتی از اختلافات و تعارضات زناشویی را تجربه می‌کند، گاه این اختلافات به طرق مختلف حل می‌شود و کار به مصالحه کشیده می‌شود، وی گاهی نیز شدت اختلافات و عدم آگاهی زن و مرد از راههای مقابله با مشکلات چنان به نارضایتی زناشویی دامن می‌زند که زوجها هیچ راهی به جز طلاق فراروی خود نمی‌بینند. مشخص‌سازی و مقایسه ابعاد نارضایتی زناشویی زنان و مردان متقاضی طلاق می‌تواند به مشاورة خانواده و طلاق در اتخاذ تدابیر یا مداخلات پیشگیری و درمانی مناسب کمک وافی نماید. هدف این پژوهش مطالعه و مقایسه ابعاد نارضایتی زناشویی زنان و مردان متقاضی طلاق در شهر اصفهان بوده است. فرضیات تحقیق، بررسی وجود تفاوت معنادار بین زنان و مردان متقاضی طلاق است. نمونه تحقیق شامل 40 زن و 40 مرد 40-25 ساله ناراضی از زندگی زناشویی و متقاضی طلاق بوده که با مراجعه به دادگستری اصفهان و به صورت تصادفی انتخاب شده‌اند. این پژوهش با روش توصیفی به مقایسة ابعاد نارضایتی زناشویی بین دو گروه مذکور پرداخته است. ابزار اندازه‌گیری در پژوهش حاضر فرم 115 سؤالی پرسشنامة انریچ است. آزمون مورد استفاده در این پژوهش، آزمون t برای مقایسة نتایج دو گروه زنان و مردان متقاضی طللاق در رابطه با ابعاد نارضایتی زناشویی و مجذور کای (2x) جهت بررسی ارتباط میزان نارضایتی زناشویی با جنسیت افراد متقاضی طلاق است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهند که بین نارضایتی کلی زناشویی زنان و مردان متقاضی طلاق تفاوت معنادار وجود ندارد، تفاوت در ابعاد مسائل شخصیتی، خانواده و دوستان و نقش‌های مساوات‌طلبی معنادار است. ولی در سایر ابعاد یعنی ارتباط، حل تعارض، مدیریت مالی، فعالیت‌های اوقات فراغت، رابطه جنسی، فرزندان و فرزندپروری، نقش‌های مساوات‌طلبی، و جهت گیری مذهبی تفاوت معنادار وجود ندارد.