چکیده: در اکثر ابواب فقه، سخن از بلوغ و مدخلیت آن در احکام است بطوریکه بلوغ شرط ثبوت تکلیف و صحت بسیاری از احکام است. در این میان، بحث بلوغ دختران اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند؛ بدلیل اینکه امروزه تلاش‌های گسترده جهانی برای رفع تبعیض بین زنان و مردان آغاز شده و گروه‌های بسیاری درصدد یکسان‌سازی حقوق مردان و زنان می‌باشند. از این رو، قول مشهور فقهای شیعه مورد اشکال قرار گرفته و توانایی دختران برای پذیرش مسئولیت و تکلیف در سن 9 سالگی زیر سؤال رفته است. به این دلیل، نویسنده در پایان‌نامه حاضر مسئله‌ی بلوغ دختران از نگاه فقه امامیه را مورد بررسی قرار داده است. وی در راستای تحقق این هدف، ابتدا علامت‌ها و نشانه‌های طبیعی بلوغ دختران را بررسی و ادله و مستندات آن‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. سپس بحث مفصلی پیرامون سن بلوغ دختران داشته و روایات مربوط به سن را بررسی می‌نماید. در نهایت، به مسئله تعارض روایات و اقوال و راه‌حل‌های مختلفی که در این رابطه ارائه شده، پرداخته است. اهم نتایج مذکور در پایان‌نامه بدین‌ شرح‌اند: در بین نشانه‌ها و امارات طبیعی بلوغ دختران، احتلام و حیض از اموری هستند که موجب یقین به تحقق بلوغ جنسی خواهند شد و به‌منزله‌ی سبب می‌باشند. ولی اثبات و حمل، با اینکه موجب علم به حصول بلوغ هستند، ولی چون مؤخر از بلوغ جنسی ظاهر می‌شوند، لذا کاشف از تحقق آن در زمان سابق می‌باشند. بعلاوه، زمان تعلق تکالیف الزامی برای دختر، 9 سالگی است و حتی اگر نتیجه تساقط ادله نیز پذیرفته نشود، رفع ید از آنچه که شهرت قویه و قریب به اجماع در آن وجود دارد، کار مشکلی است و چه بسا بتوان در این مسئله، تحصیل اجماع نمود. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده