خودفروشی بعنوان یکی از پرچالش ترین بحرانها و آسیبهای اجتماعی در سالهای اخیردر ایران وبسیاری از کشورهای دیگرجهان درحال افزایش است.علی رغم تلاشهای بسیاردولتها درجهت کاهش آن روزبه روزباافزایش ورشداین پدیده درجهان مواجه هستیم .

موضوع پایان نامه حاضر بازنمایی جنسیت در گفتمان رمان های زنان در دوره اصلاحات(1384تا1375)است. مهمترین شاخصه برخی از آثار تولید شده در این دوران؛ گفتگوی درونی راوی با خود است که پدیده ای نو در ادبیات ایران در آثار زنان به شمار می رود.از آنجایی که راوی این رمان ها زن هستند می خواهیم بدانیم زنان این دسته از رمان ها که طرحی نو در ادبیات در انداخته اند خود را چگونه بازنمایی می کنند؟

آثار سیمین دانشور با درون مایه‌های متفاوت اما در عین حال شبیه به هم، عرصه‌ی طرح مسائلی درباره‌ی زنان است که پیش از آن، در ادبیات داستانی ایران چندان سابقه نداشته است. این داستان‌ها هر چند از قصه‌های متفاوت برآمده‌اند اما گواه نگاهی یکسان از سوی نویسنده‌ای هستند که به شیوه‌های گوناگون، در پی بیان حقوق از دست رفته‌ی زنان، ناهنجاری‌های رفتاری فرهنگ دیرینه‌ی مردسالار بر زنان و مظلومیت و ستم‌دیدگی زنان است.

چکیده پایان نامه ( شامل خلاصه ، اهداف ،روش های اجرا و نتایج بدست آمده ): اهداف پایان نامه : این پژوهش سعی دارد به شناخت نمادهای زنانه بپردازد و چگونگی دگرگون شدن آن ها را در تصویرسازی معاصر در ایران مورد بررسی قرار دهد.

«درد و رنج»به عنوان یک از وجوه تراژیک زندگی از جمله مسائلی است که هر انسانی درطول حیات خود، خواسته یا ناخواسته با آن مواجه بوده و خواهد بود. این مسأله در شعر معاصر و بویژه شعر شاعران زن به گونه ای برجسته و خاص منعکس شده است که بررسی و تحلیل این مسأله به کاوش و تأمل بسیاری نیاز دارد.