بانو زينب كبري (س) را بايد در فصاحت، بلاغت، زهد، عقل، دانش، صبر و... پس از مادرش زهرا (س) سرآمد زنان دانست. اشتهار او به نقش آفريني در كربلا و در كاروان اسرا و تاثير حضورش در مغلوبه كردن آثار جنگ طف، موجب غفلت از ديگر ابعاد شخصيتي وي شده و صبر و شكيبايي بي نظيري كه وي در ماجراي كربلا از خود به ثبت و ظهور رسانيد، جميع صفات حميده وي را تحت الشعاع قرار داده است.
اين مقاله قصد دارد با نظر به جايگاه علمي و مقام روايي اين بانو، به بررسي اين بعد پرداخته، بخشي از احاديث مروي از اين بانوي محدثه را معرفي كند
