مقدمه :خداوند در کنار هر مرد بزرگ یک زن بزرگ نیز یاد می کند . حضرت خدیجه سلام الله علیها دختر خویلد بن اسن بن عبدالعزی بن قصی ، بانویی خردمند و دور اندیش و والاگهر بود که از لحاظ نسب و شرف و موقعیت اجتماعی  و خانوادگی بسیار ممتازی  در میان زنان جزیره العرب داشت ....

قسمتی از مقاله :

سبك معاشرت خديجه با پيامبر، نه بر اساس حقوق متقابل و نه حتى اخلاق والا و منش مترقى، كه بر اساس شيفتگى و شعور بود؛ چراكه او در انديشه ثروت معنوى و زيبايى ظاهر و باطن بود، تشنه رشد و پيشرفت، عدالت‏خواهى و استقلال‏جويى، آزادى و آزادگى و گسترش معنويت و اخلاق براى مردم خويش بود. او در شاهراه پروا و پاكى گام مى‏سپرد و يارى همراه و آراسته به رادى و جوانمردى را از خدا مى‏خواست، و اين‏ها را يكسره در آبشار ريزان وجود حضرت محمّدصلى الله عليه وآله‏يافته بود. به‏همين جهت در زندگى مشترك خود با حضرت محمّدصلى الله عليه وآله‏از آغاز تا آخرين لحظه‏ها، بهترين يار و مهربان‏ترين مونس پيامبر شد و به صورت نمونه كامل يك همسر فداكار زيست. او در روزهاى آرامش، نزديك‏ترين همدم پيامبر بود، و در دوران دشوارى، پرشكيب‏ترين مددكار و در رويدادهاى سخت، شيردل‏ترين پشتيبان آن حضرت بود.

مقدمه:

هنگامى‏كه تاريخ جهان را ورق مى‏زنيم و سرنوشت ملت ها را مى‏نگريم، مى‏بينيم در برهه‏اى از زمان موج عظيمى از تمدّن و فرهنگ، به وسيله جامعه‏اى گمنام و عقب‏مانده در جهان عرب پديد آمد و پس از مدتى، بيش از نيمى از سرزمين‏هاى آباد آن روز را در اختيار گرفت، و چنان اثرى بر جاى نهاد كه هيچ جست‏وجوگر فلسفه تاريخ نمى‏تواند عظمت و تأثير آن را در پيدايش تمدّنهاى بعد جهان ناديده گيرد.

«نهرو» در كتاب خود در مورد شكوه اين پيشرفت اعجاب‏انگيز مى‏نويسد: شگفت‏انگيز است كه اين نژاد عرب - كه در طول قرونى دراز، انگار در خواب و خفتگى به‏سر مى‏برد و به‏ظاهر از آنچه در ساير نواحى اتفاق مى‏افتاد بى‏خبر بود - ناگهان بيدار شد و با نيرويى شگرف دنيا را تكان داد و زير و رو ساخت. سرگذشت جامعه عرب و داستان آن كه چگونه اين ملت به سرعت در آسيا، اروپا و آفريقا راه‏يافت و فرهنگ و تمدّنى بزرگ به‏وجود آورد، خود از شگفتى‏هاى تاريخ بشر است.

مقدمه:از ويژگى انسان‏هاى هوشمند، روح نوانديشى و نوگرايى داشتن است. آنان به آداب و رسوم رايج، فرهنگ و مقررات غالب، بافته‏ ها و يافته‏ هاى موروثى و بينش و منش رسمى صاحبان قدرت و آيين و باور مردم روزگار خود بسنده نمى‏كنند و هماره در جست‏وجوى راهى نو، سبكى جديد، شيوه‏ اى برتر، برنامه‏اى جالب‏تر، آيين و منشى مترقى‏تر و دنيايى خردمندانه‏تر براى زندگى و تأمين حقوق انسان‏ ها هستند. همين ويژگى يكى از رازهاى پذيرش دعوت‏ه اى آسمانى و نهضت‏ هاى آزادى‏خواهانه پيامبران و ترقى‏خواهان تاريخ از سوى اين چهره‏ هاست. قرآن اين ويژگى و رهاورد درست آن را ارج مى‏ نهد و در ميان جويندگان آزادى و عدالت، به پيشتازترين‏ها پاداشى پرشكوه‏تر را نويد مى‏دهد