چکیده امروزه سلامت نوجوانان، در ارتباط با رفتارهای وابسته به بهداشتی است که آنها در زندگی پیش می‌گیرند. رفتارهای پرخطر بهداشتی که منجر به مرگ و میر و بیماری در میان جوانان و نوجوانان می‌گردند، شامل صدمات عمدی و غیرعمدی، سیگار کشیدن، استفاده از الکل و مواد مخدر، نزدیکی جنسی، رژیم بد غذایی و عدم فعالیت فیزیکی می‌باشند. هدف: هدف از این مطالعه تعیین میزان رفتارهای پرخطر بهداشتی دانش‌آموزان دختر دبیرستان‌های دولتی شهر تهران بود. روش مطالعه: این مطالعه از نوع توصیفی و مقطعی، حجم نمونه 1192 نفر و نحوه نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای بود. روش و ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه بود و با حضور در کلاس‌های درس توسط دانش‌آموز پر می‌شد. داده‌ها، با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی و آزمون‌های کای دو، تی تست، مک نمار و لگاریتم خطی و به کمک نرم‌افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها یافته‌ها نشان داد که میزان رفتارهای پرخطر بهداشتی در جامعه پژوهش (داشتن حداقل 1 رفتار از 6 رفتار پرخطر) 2/98% بود. میزان رفتارهای پرخطر بهداشتی عبارت بودند از: صدمات عمدی 8/86% و صدمات غیر عمدی 4/60% مصرف سیگار 6/5%، مصرف الکل 7/3% در یکماه گذشته نسبت به زمان مطالعه، تجربه استفاده از مواد مخدر 8/2% و نزدیکی جنسی 8/12% در طول زندگی، رژیم بدغذایی 5/17% و عدم فعالیت فیزیکی 9/79% که در یک هفته گذشته نسبت به زمان مطالعه دیده شد. فراوانی رفتارهای دوتایی و چندتایی پرخطر بهداشتی بترتیب؛ 2/30% و 8/37% بود. بین انجام رفتارهای پرخطر بهداشتی ارتباط معنا‌دار آماری وجود داشت. بیشترین ارتباط بین مصرف سیگار، الکل، مواد مخدر و نزدیکی جنسی دیده شد. ارتباط بین عدم فعالیت فیزیکی و دیگر رفتارهای پرخطر در بیشتر موارد بی‌معنی بود. ویژگی‌های فردی با انجام رفتارهای پرخطر بهداشتی ارتباط داشت. بین سن و صدمات عمدی و غیرعمدی و نزدیکی جنسی ارتباط وجود داشت. بین پایه تحصیلی و انجام رفتارهای پرخطر بهداشتی ارتباطی یافت نشد. بین رشته تحصیلی انسانی و صدمات عمدی و نزدیکی جنسی ارتباط وجود داشت. همچنین بین تحصیلات والدین (مادر) و عدم فعالیت فیزیکی و درآمد والدین و رژیم بد غذایی ارتباط یافت شد. در دانش‌آموزانی که توسط والدین کنترل می‌شدند و نظر مثبت نسبت به خود داشتند، به نحو معنی‌داری میزان رفتارهای پرخطر مثل سیگار کشیدن، استفاده از الکل و مواد مخدر، نزدیکی جنسی و رژیم بدغذایی کمتر بود. بین عدم فعالیت فیزیکی و کنترل والدین و نظر مثبت به خود ارتباط وجود نداشت. فشار همسالان با انجام رفتارهای پرخطری مثل سیگار کشیدن، استفاده از الکل و مواد مخدر و نزدیکی ارتباط معنی‌دار و مستقیم داشت. نتیجه‌گیری: باتوجه به میزان بالای رفتارهای پرخطر بهداشتی در جامعه پژوهش، نیاز به بازنگری جامع، طراحی و اجرای برنامه‌های آموزش بهداشت از طریق آموزش و پرورش، کتب درسی، مراکز آموزشی، رسانه‌های گروهی و سیستم بهداشتی کشور و ارائه خدمات بهداشتی خاص نوجوانان با استفاده از پرسنل بهداشتی موجود به ویژه ماماها می‌باشد.