چکیده اشتغال زنان از جمله مسائلی است که هرچه زمان می‌گذرد بیشتر در جامعه مطرح می‌شود و با رشد بی‌سابقه تعداد زنان تحصیل کرده و افزایش سطح تحصیلی آنان، این مسأله بیشتر جلب نظر می‌کند. در پایان‌نامه حاضر سعی شده تا به برخی از مسائل جامعه‌شناختی زنان از جمله بررسی فعالیت آنان، موانع مشارکت، ارتباط اشتغال زنان با توسعه و تمهیدات جهانی در زمینه اشتغال زنان پرداخته شود. روش کار در این پایان‌نامه، بررسی نظرات و دیدگاههای متفاوت به روش کتابخانه‌ای و تحقیق میدانی در زمینه تاثیرات اشتغال زنان با استفاده از پرسشنامه بوده است. جامعه آماری، شامل زنان شاغل متأهل می‌باشد که 150 نفر از آنان انتخاب شدند. نتایج برخاسته از این بررسی نشان می‌دهد که نوع شغل می‌تواند بر سه متغیر نزدیکی به فرزند، رابطه زن با دیگران و اولویت به خانواده، تأثیر‌گذار باشد. ساعات کار، بر رابطه مادر و فرزند و میزان ارتباط با دیگران تاثیر منفی می‌گذارد. در عوض، با افزایش میزان ساعات کار زن در هفته، قدرت تصمیم‌گیری وی در خانواده بیشتر می‌شود. هرچه علاقه زن به کار بیشتر می‌شود، احساس گناه و ناراحتی از نبود در خانه و در کنار فرزندان کمتر می‌شود. از طرفی افزایش درآمد، قدرت تصمیم‌گیری زن را در خانه افزایش می‌دهد. و باعث رضایت بیشتر زن از زندگی زناشویی می‌گردد. تحصیلات زن باعث افزایش رابطه نزدیکی با فرزند می‌شود ولی بر روی رابطه با همسر تاثیر منفی دارد. هرچه سن زن شاغل بالاتر می‌رود، اشتغال او به صورت امری جا افتاده مطرح می‌شود. از سویی هر اندازه رضایت مرد از کار زن بیشتر شود رابطه زن با فرزند و با دیگران بهبود می‌یابد. و با افزایش سن فرزند، مادر نسبت به خانه و نگهداری از فرزند دغدغه کم‌تری دارد. همانگونه که بررسی شد اشتغال زنان از ساختار اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه و نظام شخصیتی خود زنان تاثیر می‌پذیرد. اشتغال مادر به خودی خود نمی‌تواند عامل مشکلات رفتاری در فرزندان و یا بروز مسائلی در محیط خانه شود. اصل مهم این است که مادر، چه خانه‌دار و چه شاغل، باید از زندگی خود لذت ببرد و این موضوع است که بر خشنودی اعضا و ثبات و سازگاری در محیط خانه تاثیر می‌گذارد. در صورتی که کار برای مادر فشار‌آور باشد و به جای احساس شایستگی، کمال و افتخار، موجب ناخرسندی او گردد، می‌تواند بروز مشکلاتی را در رابطه با همسر و فرزندان و یا ارتباطات اجتماعی وی سبب شود.