چکیده در کتب روایی معتبر شیعه، در ذم زن، روایات زیادی بیان شده است. از طرف دیگر در همین کتاب‌ها در مدح زن نیز روایات صحیح السندی وجود دارد. البته می‌توان گفت تابلویی که عوام‌الناس از زن ارائه می‌دهند، همان روایاتی است که در ذم زن بیان شده است. اهداف این پایان نامه عبارتند از: 1- معرفی چهره واقعی زنان با استفاده از احادیث مربوطه و مطابقت این احادیث با آیات قرآن و سیره معصوم(ع)؛ 2- نقد و بررسی سند و محتوای احادیثی که در ذم زن در کتب روایی وجود دارد؛ 3- مشخص کردن مهمترین وظیفه زن در نظام خلقت با توجه به روایات و آیات قرآنی و در آخر، 4- روشن نمودن دیدگاه پیامبر و ائمه در مورد فعالیت‌های اجتماعی زن و آداب و حدود این فعالیت‌ها و روش پایان‌نامه، کتابخانه‌ای در بهره‌گیری از کتب روایی شیعه، تفاسیر قرآن کریم و کتاب‌های تالیف شده درخصوص موضوع می‌باشد. نتایج این بررسی نشان می‌دهد که هیچ مزیتی برای مرد نسبت به زن در اصل آفرینش نیست و اگر برخی روایات عهده‌دار اثبات این مزیت‌اند یا از لحاظ سند نارسا و یا از جهت دلالت ناتمام‌اند و اگر فرضاً از هر دو جهت تام باشند چون مسأله مورد بحث نظیر مسائل فقهی صرف یک امر تعبدی محض نیست؛ لذا، نمی‌توان آن را به یک دلیل ظنی غیرقطعی ثابت کرده در کتب روایی، روایاتی وجود دارد که از لحاظ سند کاملاً صحیح می‌باشند و در آنها عقل زنان پذیرفته شده است. گذشته از این روایات، مطالعه تاریخ اسلام و تاریخ ادیان نیز حکایت از وجود زنان برجسته و تاریخ‌ساز دارد. قرآن کریم مرد و زن را در همه صفات عالی انسانی یکی می‌داند و میان آن دو تفاوتی نمی‌گذارد. از سوی دیگر، بدون شک نه تنها اصل انجام فعالیت‌های اجتماعی برای زنان جایز است بلکه گاهی ضروری نیز به نظر می‌رسد. زن مسلمان باید مسئولیت‌های خود را مورد توجه و بررسی قرار دهد و همواره مصلحت اهم را بر مصلحت مهم مقدم دارد. تنها از یک بعد به قضایات نگریستن، جامعه را دچار افراط و تفریط می‌کند. زن مسلمان نباید به بهانه فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی و اقتصادی، وضعیت خانوادگی خود را آشفته سازد و یا نسبت به آن کم‌توجه باشد. در حدیثی ذکر شده که جهاد زن، نیک شوهرداری است. بنابراین، پس از رعایت حقوق خانواده، نوبت به پذیرش فعالیت‌های اجتماعی خارج از خانه می‌رسد در روایات نبوی، زنان از انجام مشاغل اجتماعی از قبیل آموزش و پرورش، پرستاری و ... که دخالت عواطف، منافاتی با آن‌ها ندارد، غیر از حکومت، قضاوت و جهاد منع نشده‌اند. قرآن مجید نیز از دلالت بر اجازه این قبیل کارها برای زنان خالی نیست.