قرآن کریم در آیه 19 سوره نساء، معیار و ملاک رفتار زوجین با یکدیگر را، معاشرت به معروف دانسته و در این راستا حقوق و تکالیفی را برای هر یک از آنان، در مقابل دیگری تعیین می نماید. این پایان نامه که با روش کتابخانه ای و تحقیق و تفحص در منابع فقهی و حقوقی صورت گرفته است با تقسیم به سه فصل کلی، پس از بیان طرح پژوهش در فصل اول ، در فصل دوم به بیان مفهوم و مبنای عشرت به معروف در منابع فقهی پرداخته و با تعیین برخی از مصادیق آن، ضمانت اجرای هر یک را در پایان بحث یاد آور می‌شود. در فصل سوم نیز به بیان موارد انعکاس این قاعده در قوانین موضوعه و کارکردهای آن پرداخته و با برشمردن مصادیقی از عشرت به معروف در قانون کنونی، با توضیح مختصری در خصوص هر یک از آنها، ضمانت اجرای آن را در صورت نقض، بیان داشته و نهایتا به بررسی برخی از خلاهای موجود در این زمینه می‌پردازد. نگارنده در این تحقیق، سعی دارد تا جایگاه و مفهوم این قاعده را که - با وجود اهمیت بسیار آن در زندگی اجتماعی و لزوم انعکاس آن در کلیه ابعاد و جهات قانونی- بسیار مهجور مانده و کمتر توجهی در راستای تصویب قوانین و مقررات قانونی به آن شده است را روشن نموده و بتواند گام مهمی در راستای اصلاح مقررات کنونی، و حل مشکلات در این زمینه بردارد.