احمد شاملو و فروغ فرخ‌زاد دو شاعر معاصر ایران هستندکه اشعارشان تحت تأثیر تحولات فرهنگی، سیاسی و اجتماعی عصر خویش بوده است؛ این امر ظرفیت لازم را برای بازنمایی ایدئولوژی‌ها و نگرش‌ شاعران در اختیار تحلیل‌گر قرار می‌دهد. سیمای زن از جمله مقوله‌های با اهمیتی است که نحو? نگرش به آن از دور? مشروطه دستخوش تحولاتی عظیم شده است؛ از آنجا که این تحولِ شناختی، منبعث از تغییرات بنیادین اجتماعی در ایران است، شایست? عطف و توجهی روشمند و علمی است. در این پایان‌نامه ضمن تعریف تحلیل گفتمان به ویژه رویکرد انتقادی آن، به بررسی جایگاه آن در ایران و رویکردهایی که در شکل‌گیری آن نقش داشته‌اند پرداخته شده است. همچنین پیشین? تفکر دربار? زن مورد مطالعه قرار گرفته است تا پیش فرض‌های تثبیت شده در باب ایشان در جامع? انسانی مورد واکاوی عمیق‌تر قرار گیرد. نگارنده پس از تحلیل اطلاعات و داده‌ها، با بهره‌گیری از الگوی فرکلاف گفتمان مرتبط به سیمای زن را در سطوح متفاوت این مدل، در هر یک شاعران مذکور بررسی کرده است.