چکیده: یکی از مهم‌ترین مباحث زندگی مشترک کفو بودن زوجین است. کفو بودن دو همسر یعنی تناسب، هماهنگی، سنخیت و به اصطلاح با هم جور درآمدن زن و شوهر. یکی از اساسی‌ترین شاخصه‌های کفاءة، ایمان و دین همسر است. نویسنده در پایان‌نامه حاضر معنای شرط کفایت در ازدواج را بررسی می‌نماید. از این رو ابتدا معنا، شاخص‌ها و نقش زمان و مکان در موضوع کفاءة را مطرح می‌کند. در ادامه کفاءة در کتاب و سنت را بررسی و در نهایت کفاءة از دیدگاه فقهای شیعه و اهل سنت را مورد واکاوی قرار می‌دهد. وی با دقت در کلام فقیهان و نقل دلایل آنان در خصوص کفویت ایمانی زوجین به نتایجی دست یافته است که به طور مبسوط آن‌ها را در پایان‌نامه تشریح نموده است. اهمّ نتایج پایان‌نامه بدین شرح‌اند: بین فقها در اینکه کفاءة و همشأنی زوجین در چه اموری است؟ و مصادیق و شاخص‌های کفاءة، اختلاف نظر وجود دارد و شدت اختلاف بیشتر، بین فقهای امامیه و علمای اهل سنت مشاهده می‌گردد. بعلاوه، همه مذاهب اتفاق دارند که جایز نیست زن و مرد مسلمان، با کسانی که کتاب آسمانی ندارند، ازدواج کنند. در این میان، مذاهب چهار‌گانه (اهل سنت) اتفاق دارند تزویج با کسانی که شبهه کتابی دارند مانند مجوس، حلال نیست و معنی شبهه کتابی بودن این است که بگویند مجوس دارای کتاب آسمانی بوده و آن را تغییر و تحریف کرده‌اند یا کتاب آن‌ها از بین رفته است. نیز مذاهب چهار‌گانه اتفاق دارند که مرد مسلمان، می‌تواند با زن کتابیه نصاری و یهود ازدواج کند ولی ازدواج زن مسلمان با مرد کتابیه جایز نیست. فقهای امامیه نیز با گفته مذاهب چهار‌گانه درباره تحریم ازدواج زن مسلمان با مرد کتابی اتفاق دارند، اما در اینکه مرد مسلمان می‌تواند زن کتابیه بگیرد یا خیر، اختلاف کرده‌اند و بطوریکه عده‌ای گفته‌اند ازدواج دائمی و انقطاعی جایز نیست و عده‌ای دیگر معتقدند با زنان کتابیه چه نکاح دائمی و چه نکاح انقطاعی جایز است. در حالی‌که بعضی دیگر بیان داشته‌اند که عقد انقطاعی جایز است و عقد دائمی جایز نیست و آن‌ها خواسته‌اند ادله‌ی مانعین و مجوزین را جمع کنند که آنچه دلالت بر منع دارد حمل بر ازدواج دائم کرده‌اند و آنچه دلالت بر اباحه و جواز دارد حمل بر انقطاع نموده‌اند. به هر حال بسیاری از فقهای امامیه در این زمان، ازدواج زن کتابیه را به صورت عقد دائم، جایز می‌دانند. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده