چکیده: هدف اين بررسي مشخص نمودن ويژگي‌هاي شخصيت و ميزان عوامل تنيدگي‌زاي زناشويي و مقايسه آنها در دو گروه زوجهاي در حال طلاق و سازگار ساكن در شيراز است . دراين مقايسه‌ها تفاوت عوامل شخصيت ، ميزان عوامل تنيدگيزاي زناشويي، در دو گروه، بين زنهاي دو گروه، بين مردهاي دو گروه و بين مردها و زنهاي هرگروه بطور مجزا و همچنين همبستگي نمرات عوامل شخصيت زنها و مردهاي سازگار و همچنين زنها و مردهاي ناسازگار مدنظر قرار گرفته است . افزون براين موارد رابطه بين نمرات عوامل شخصيت و ميزان عوامل تنيدگي‌زاي زناشويي در دو گروه مذكور محاسبه شده است . بدين منظور نمونه‌اي متشكل از 47 زوج در حال طلاق از دادگاه مدني خاص شيراز و گروه مقايسه‌اي نيز با اين گروه جور شده، انتخاب گرديدند و با استفاده از پرسشنامه‌هاي 16 عاملي كتل و عوامل تنيدگي‌زاي زناشويي آيفلد مورد بررسي قرار گرفتند نتايج اين بررسي مويد وجود تفاوت قابل ملاحظه‌اي در ميزان‌عوامل تنيدگي‌زاي زناشويي بين دو گروه بوده است ، چه گروه در حال طلاق نمره بيشتري در اين متغير داشته، افزون براين زنهاي در حال طلاق بيشتر از مردهايشان در معرض عوامل تنيدگي‌زاي زناشويي قرار گرفته بودند. همچنين مشابه نتايج بررسي كتل زنها و مردهاي گروه در حال طلاق نسبت به گروه مقايسه در تعداد بيشتري از عوامل شخصيت تفاوت قابل ملاحظه نشان دادند و درمقابل در تعداد كمتري از آنها، همبستگي معنادار ديده شد و در محاسبه همبستگي نمرات عوامل شخصيت و تنيدگي‌زاي زناشويي نيز روابط قابل ملاحظه‌اي مشخص گرديد كه براين اساس ، فرضيه اثر مثبت همانندي بيشتر ويژگي‌هاي شخصيتي زنها و مردها در سازگاري زناشويي در مقابل فرضيه اثر مثبت مكمل گرايي (لزوم وجود تفاوتهاي بارز در ويژگي زوجين) تاييد شد كه در تحقيقات قبل نيز تصريح گرديده بود. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده