چکیده: این پژوهش تحت عنوان بررسی علل خانوادگی، اجتماعی فرار دختران 20ـ14 سال از منزل انجام شده است. جامعه‌ آماری پژوهش، دخترانی است که به علت فرار از خانه و از تیر‌ماه تا شهریورماه سال 1379 در اقامتگاه موقت وابسته به نیروی انتظامی، خانة ریحانه و مراکز (امیدوار، ارشاد، آصف) وابسته به سازمان بهزیستی در شهر تهران نگهداری می‌شدند. تعداد یکصد نفر از این دختران فراری که مرتکب بزه نشده بودند به روش نمونه‌گیری تصادفی در دسترس به عنوان نمونة تحقیق انتخاب گردیدند. روش پژوهش به صورت میدانی و از نوع توصیفی معطوف به گذشته است. برای جمع‌آوری اطلاعات از روش مشاهده، مصاحبه و پرسش‌نامه استفاده شده است. داده‌ها به صورت فراوانی بوده که پس از استخراج با روش آماری (x2) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. با توجه به اهداف و سؤال‌های پژوهش 12 فرضیه بر مبنای متغیرهایی چون ویژگی‌های دموگرافیک، تعداد افراد خانواده، میزان تحصیلات، موفقیت تحصیلی، از هم گسیختگی خانواده، رضایت‌مندی از خانواده، احساس تعلق و وابستگی عاطفی با اعضای خانواده، نحوة نظارت والدین، چگونگی گذراندن اوقات فراغت و رضایت‌مندی از موقعیت خود در اجتماع و سطح تحصیلات والدین طرح گردید که به جز رابطة بین سطح تحصیلات والدین و فرار دختران فراری، سایر فرضیه‌ها پذیرفته شد. منبع/مرکز تحقیقات زن و خانواده