گوناگون بشر، و نيز انديشه¬هاي قرون وسطايي و جاهليت قبل از اسلام ـ که زن را محور شرارت، ماية فساد و عنصر گناه تلقي مي کردند ـ زمينه هاي ظهور فمينيسم را در قرن هيجدهم فراهم نمود. در ميان همة نظريات ارائه شده در مورد زن، نگاه قرآن از همه متفاوت تر است؛ زيرا در اسلام، زن انساني همانند مرد تلقی شده، و اين دو در بهره مندي از روح الهي، برخورداري از ساختار معتدل، ابزار درک و شناخت، فطرت خدادادي، درک کمالات و ارزش ها با هم مساوي اند. نگاه حقوقي قرآن به زن به گونه اي است که او را از تمام حقوق برخوردار مي داند. البته فمينيسم هم مدعي چنين هدفي است؛ اما تفاوت آن ها در اين است  که فمينيسم در متن نحله هاي مختلف فکري متولد شده، و در حقيقت تفاوت عمدة شاخه¬هاي گوناگون فمنيستی از يکديگر هم ناشي از انتخاب هر کدام از اين ايدئولوژي هاست؛ با عنايت به اين که ايدئولوژي هاي يادشده هرکدام داراي نواقص و چالش هايي در اعتقادات خود هستند، تفکر فيمنيستي هم علاوه بر دچارشدن به انشقاق و تشتت فکري، به انحرافاتي نيز دچار گرديده است. اما اسلام به عنوان يک دين الهي و کامل از چنين گزندي به دور مانده است.