قسمتی از مقاله :

سبك معاشرت خديجه با پيامبر، نه بر اساس حقوق متقابل و نه حتى اخلاق والا و منش مترقى، كه بر اساس شيفتگى و شعور بود؛ چراكه او در انديشه ثروت معنوى و زيبايى ظاهر و باطن بود، تشنه رشد و پيشرفت، عدالت‏خواهى و استقلال‏جويى، آزادى و آزادگى و گسترش معنويت و اخلاق براى مردم خويش بود. او در شاهراه پروا و پاكى گام مى‏سپرد و يارى همراه و آراسته به رادى و جوانمردى را از خدا مى‏خواست، و اين‏ها را يكسره در آبشار ريزان وجود حضرت محمّدصلى الله عليه وآله‏يافته بود. به‏همين جهت در زندگى مشترك خود با حضرت محمّدصلى الله عليه وآله‏از آغاز تا آخرين لحظه‏ها، بهترين يار و مهربان‏ترين مونس پيامبر شد و به صورت نمونه كامل يك همسر فداكار زيست. او در روزهاى آرامش، نزديك‏ترين همدم پيامبر بود، و در دوران دشوارى، پرشكيب‏ترين مددكار و در رويدادهاى سخت، شيردل‏ترين پشتيبان آن حضرت بود.