براساس ماده شش قانون کار، امکان اشتغال باید برای زنان فراهم گردد تا با انتخاب آزادانه شغل، براساس شئونات خانوادگی، بتوانند از حقوق قانونی خود استفاده کنند. یافتههای تحقیقاتی در مورد فواید اشتغال زنان برای خود و خانواده آنها نشان میدهد که ارتقای سطح بهداشت خانواده، بهرهوری بیشتر از منابع مادی و معنوی خانواده، افزایش توان مدیریتی زن در خانواده، افزایش روحیه اعتماد به نفس زن در جامعه،
پر شدن اوقات فراغت و جلوگیری از آسیبپذیری اجتماعی، تأمین اجتماعی زنان در مواقع بروز بحرانهای مختلف، شکوفایی استعدادهای انسانی زن، احساس تعهد و مسئولیت بیشتر نسبت به خانواده و ارتقای سطح خودباوری در زنان به همراه سازندگی بیشتر، از جمله آثار مثبت اشتغال زنان در جامعه است. توجه به این نکته که توسعه امکانات شغلی زمینهساز افزایش مشارکت اجتماعی و سیاسی میشود، لزوم برنامهریزی مناسب برای اشتغال زنان را تأکید مینماید. از آنجاییکه حضور زن در رسانه های تصویری بیشتر از گذشته افزایش یافته و همچنین با توجّه به نظر غالب اندیشمندان که بر این باورند که نقش عمومی رسانهها در همه کشورها نادیده گرفتن قدرت و توانایی زن، تثبیت ضعف او در میدانهای مختلف زندگی و معرفی وی به عنوان موجودی است که با بهره-گیری از ظاهر خود در رسانهها حضور دارد، من را بر آن داشت تا در این پایاننامه در مورد تأثیر حضور زن در رسانه، نحوه حضور و چگونگی برخورد وی با افراد نامحرم، درستی یا نادرستی روابط متقابل زن و مرد در رسانه به تحقیق و بحث پرداخته و در نهایت به بررسی این مطلب که روابط میان فردی زن و مرد در مجموعههای تلویزیونی ایرانی تا چه حد مجاز میباشد، بپردازم.