هدف از این پژوهش بیان نظر و آرای فقهای امامیه در ادوار فقه در باب مهر ، نفقه و ارث زن است . ماحصل و نتیجه این پایان نامه با توجه به تفحص و جستجوی به عمل آمده عبارت است از این که در سیر تاریخی مهر اندازه مشخصی نداشته و زمان دریافت مهر زمانی است که زن آن را مطالبه کند فقط سید مرتضی برای مهر اندازه مشخص کرده است که از مهر السنه زیادتر نشود .
اندازه و جنس نفقه به عرف و شهری که زن در آن زندگی می کند بستگی دارد و مقدار مشخصی ندارد . معیار آن، هرآن چه زن به آن نیاز دارد . ولی بعضی از فقهای اهل سنت می گویند نفقه اندازه مشخص دارد . در خصوص ارث ، سهم الارث زوجه از طرف خدا در آیات تعیین شده است که با وجود فرزند یک هشتم و با عدم فرزند یک چهارم است و در خصوص ارث بردن زن از عقار اکثر فقها نظر دارند که زن از قیمت ساختمان و آلات ساختمان ارث می برد ، زمانی که زوجه تنها وارث باشد بعضی قائل به تفصیل شده اند و فرموده اند که ما بقی بعد از سهم الارث در زمان غیبت به زوجه می رسد مثل زوج که نصف به فرض می برد و بقیه را به رد می برد . ولی در قانون مدنی در خصوص ارث زن در سال 87 مصوب شده که زن از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان ارث می برد .