چکیده: در پژوهش حاضر، بررسی فقهی قضاوت زنان از دیدگاه فریقین مورد مداقّه و کنکاش واقع شده، هدف از این تحقیق بازخوانی ادلهی مجوزین و مانعین قضاوت زنان در فقه شیعه و فرق چهارگانهی اهل سنت میباشد. همچنین سعی شده است که امکان گرایش به جواز قضاوت زنان بیشتر مورد بررسی علمی واقع شده در عین حال از برخورد تعصبآمیز و جانبدارانه نیز پرهیز شود. بخش نخست این تحقیق به کلیات و تعاریف و مفاهیم اختصاص دارد. در بخش دوم نیز ادلهی عدم جواز قضاوت زنان مد نظر واقع گردیده و تلاش شده است تا از جهات مختلف، اشکالات ممکن را به استدلالهای موجود مطرح کرده، پاسخهای لازم نیز ارایه گردند. بعد از پردازش به آیات و روایات، در فصل سوم از این بخش، به دلیل اجماع و شهرت پرداخته شد و طرح گردیده که بر فرض وجود اجماع، باز این اجماع به دلیل مدرکی بودن از درجه حجیت ساقط است. و شهرت نیز از اساس حجیت ندارد. در بخش سوم با پردازش به ادله قائلین به جواز قضاوت زنان، سعی در حمایت از این ادله بوده ولی متأسفانه مشخص گردید؛ ادله از اتقان لازم برخوردار نبوده، از اثبات مدعا عاجز میباشند از سوی دیگر نیز ادله نقلی عدم جواز در کل قابل نقض نیست. با توجه به این که ملاک و مدار قوانین نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نظر مشهور فقها و حضرت امام خمینی(ره) میباشد لذا قضاوت زنان در ایران اسلامی علاوه بر مشکل عدم مشروعیت شرعی، با مشکل غیر قانونی بودن نیز مواجه خواهد بود. در بخش پایانی، دیدگاه مذاهب چهار گانهی اهل سنت به تفکیک بررسی و ادله هر کدام نیز مورد کنکاش واقع گردید. در بین آنان نیز شهرت و ارجحیت با طرفداران عدم جواز میباشد منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده