سر هم یا یک شبانه‌روز کامل تنها غذای طفل، شیر باشد. 4. شیر‌خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سال از تولد او باشد. 5. شیری که طفل خورده است متعلق به یک زن و شوهر باشد، که در این شرایط، دیدگاه‌های مختلف علمای شیعه و سنی را مطرح و تجزیه و تحلیل کرده است. در فصل چهارم به حکمت تحریم محارم رضاعی با عنوان تأثیر شیر در رشد و نمو بدن طفل و شبیه دانستن فرزند رضاعی در عرف به فرزند نسبی به عنوان مؤید به روایاتی که در باب انتخاب دایه از ائمه معصومین رسیده و همچنین اهتمام حضرت علی‌(ع) و بزرگان دین در امر شیر‌دادن، پرداخته است. برخی از مهم‌ترین نتایج پایان‌نامه بدین شرح‌اند: محرمیت از طریق شیر‌خوردن از مسلمات فقه اسلام می‌باشد. و فقهای مکتب تشیع و اهل سنت، بر اصل موضوع اجماع دارند و اختلاف آنها در شرایط تحقق رضاع است. نتیجه دیگر اینکه بعد از آنکه شرایط پنج‌گانه محقق گردید، قرابت رضاعی میان دو نفر ایجاد می‌گردد؛ با این تفصیل که همان عناوینی که در ماده 1045 قانون مدنی از عناوین نسبی جزء موانع نکاح شمرده می‌شد، در عناوین رضاعی و خویشاوندی رضاعی نیز از موانع نکاح محسوب خواهد شد. همچنین از مجموعه نظرات مفسران می‌توان استفاده کرد که اگر چه در آیه در باب محرمات رضاعی فقط به مادر و خواهر رضاعی از جهت بیان بعضی از مصادیق نه کل آن اشاره گردید، لذا مفسران با استناد به روایات معتبر و متواتر که در این زمینه از ائمه رسیده است، دایره‌ی محرمات رضایی را همانند محرمات نسبی می‌دانند و می‌توان گفت که تمام اقسامی که از راه نسب بر انسان حرام است؛ از راه رضاع هم حرام است. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده