چکیده: به منظور بررسی نسبتاً جامع مشارکت سیاسی زن مسلمان، طرح چندین مقوله ضروری به‌نظر می‌رسد: 1. اصل جواز مشارکت سیاسی و فعالیت زنان در این زمینه از دیدگاه شرع اسلام؛ 2. حدود و نحوه‌ی مشارکت سیاسی زنان در جامعه اسلامی؛ 3. بررسی بعضی از مهم‌ترین مصادیق این مشارکت که عبارتند از: الف. ولایت و رهبری (تصدی مقام رهبری از سوی زنان)، ب. قضاوت (تصدی مشاغل قضایی از سوی زنان)، ج. وکالت سیاسی یا نمایندگی در مجلس شورای اسلامی. نویسنده در پایان‌نامه حاضر سعی در بررسی محور‌های سه‌گانه فوق از دیدگاه فقه امامیه دارد. اهم نتایج پایان‌نامه به شرح ذیل است: 1. در کلام طرفداران ولایت و رهبری زن، دلیلی که بتواند این مدعی را اثبات کند، دیده نشد و از طرف دیگر، مخالفین با این نظریه، ادله‌ی متعددی برای اثبات مطلوب خود اقامه نموده‌اند و به اشکالات وارد شده بر آنان نیز پاسخ داده‌اند. بنابراین می‌توان گفت که از دیدگاه اسلام، زن، مجاز به تصدی مقام ولایت و رهبری جامعه نمی‌باشد. 2. تصدی مجلس شورا برای زنان از دیدگاه شرع اسلام مانعی ندارد ولی تصدّی قضاوت و ولایت، جایز نیست. 3. نویسنده در بررسی ادله‌ی موافقین و مخالفین تصدی مقام ریاست جمهوری توسط زنان اینگونه بیان می‌دارد که دلیل مخالفین، محکم‌تر بوده و با موازین شرعی و فتاوای مشهور فقها، انطباق بیشتری دارد. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده