چکیده: پژوهش حاضر به بررسي و مقايسه روشهاي فرزند پروري در خانواده هايي كه داراي نوجوانان معتاد هستند با خانواده هايي كه داراي نوجوانان عادي هستند پرداخته است. نمونه مورد نظر پژوهش شامل 111 نفر نوجوان پسر 18-15 ساله هستند كه از اين تعداد 60 نفر از نوجواناني مي باشند كه در مقطع دبيرستان مشغول به تحصيل هستند و به صورت نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شده اند و 51 نفر نوجوانان معتاد به عنوان نمونه دسترس در كانون اصلاح و تربيت مي باشند. ابزار مورد استفاده در تحقيق شامل پرسشنامه ‏‎‎‏‏‎‎‏‏‎‎‏‏‎‎‏((محيط خانوادگي)) كه مربوط به چهار روش فرزند پروري است مي باشد و به منظور تجزيه و تحليل اطلاعات حاصل از پژوهش از روشهاي آماري مانووا، ‏‎t‎‏ مستقل، ‏‎x‎‏ و همبستگي اسپيرمن استفاده شده است. به دليل اينكه احتمال مي رفت نوجوانان معتاد در پاسخ به پرسشنامه ها صادق نباشند تصميم گرفته شد بطريق كيفي از طريق مصاحبه هايي كه با آنها صورت مي گيرد كنترل شوند و اطلاعات حاصل از مصاحبه با نتايج حاصل از پرسشنامه مطابقت داده شود. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه بين خانواده هايي كه داراي نوجوانان معتاد هستند با خانواده هايي كه داراي نوجوانان عادي هستند از لحاظ روشهاي فرزندپروري تفاوت وجود دارد. و همچنين غير از روش فرزندپروري سهل گيري، ديگر روشهاي فرزند پروري (پذيرش، طردكننده، ديكتاتوري) با اعتياد رابطه منفي و مثبت دارند. و همچنين نتايج تحقيق نشان داد كه بين مناطق (شمال، مركز و جنوب) از لحاظ روشهاي فرزندپروري تفاوت معناداري مشاهده شده است. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده