چکیده: پژوهش حاضر جهت سنجش رابطه جو عاطفي خانواده و انگيزش پيشرفت دانش‌آموزان دختر سال اول متوسطه منطقه 3 شهر تهران صورت گرفته است . براي اين منظور نمونه‌اي مشتمل بر 255 نفر دانش‌آموز دختر از بين 6 دبيرستان (دولتي، غيرانتفاعي و نمونه مردمي) با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله انتخاب گرديد. متغيرهاي تحقيق عبارت بودند از -1 جو عاطفي متمايل بر اصول دموكراسي، -2 جو عاطفي خانواده‌هاي متمايل بر اصول ديكتاتوري، -3 جو عاطفي متمايل بر اصول آزادي مطلق، -4 ميزان تحصيل پدران، -5 ميزان تحصيلات مادران، كه رابطه هر يك از اين متغيرها با متغير انگيزش پيشرفت مورد مطالعه قرار گرفت . پرسشنامه ارجحيت شخصي ادواردزبر روي نمونه انتخاب شده به صورت كلاسي (16 نفره) اجرا شد و همچنين پرسشنامه جو عاطفي خانواده (مور تاييد متخصصان روان‌شناسي) توسط ولي افراد نمونه پاسخ داده شد. پس از جمع‌آوري پرسشنامه‌ها و استخراج اطلاعات كليه محاسبات توسط نرم‌افزار spss بر روي داده‌هاي انجام شد و از روش آمار توصيفي (مقادير مركزي، پراكندگي، وضعي توزيع نمره‌ها) و آمار استنباطي (ضريب همبستگي دو متغيري پيرسن و تحليل رگرسيون چند متغيره) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت ، نتايج حاصله نشان داد كه در سطح قابل قبول متغيرهاي جو عاطفي (دموكراسي، ديكتاتوري و آزادي مطلق) خانواده و همچنين تحصيلات پدر (متغير گسسته شش سطحي) پيش‌بيني‌كننده مناسبي براي انگيزش پيشرفت محسوب نمي‌شوند و فقط تحصيل مادر (متغير گسسته شش سطحي) يك پيش‌بيني‌كننده معنادار براي انگيزش پيشرفت بوده و اهميت دارد. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده