چکیده: هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير آموزش بر آگاهي، عقايد و عملكرد دانشآموزان دختر سوم راهنمايي منطقه 17 آموزش و پرورش تهران در مورد عواقب رشد بيرويه جمعيت ميباشد كه در سال 1373 انجام گرفت . اين بررسي كه يك مطالعه تجربي است ، بطور راندوم بر روي 120 نفر از ميان 1493 نفر دانشآموزان نوبت عصر سوم راهنمايي منطقه مذكور انجام گرفت . برنامه آموزشي با استفاده از روشهاي مستقيم آموزش "سخنراني همراه با وسايل سمعي و بصري"، كارگاه آموزشي و روش چهره به چهره اجرا گرديد. اطلاعات مورد نياز براي ارزيابي تاثير برنامه، بوسيله پرسشنامهاي جمعآوري شد كه از چهار بخش مشخصات عمومي، آگاهي، نگرش و عملكرد تشكيل شدهاست كه قبل و بعد از اجراي برنامه توسط دانشآموز تكميل گرديد. برنامه آموزش سه ماه طول كشيد اطلاعات مربوط به آگاهي و نگرش يكماه بعد از آموزش و اطلاعات مربوط به عملكرد سهماه بعد از آموزش جمعآوري گرديد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آمار پارامتري تجزيه و تحليل گرديد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه آموزش بر روي آگاهي، نگرش و عملكرد آموزشي دانشآموزان قبل و بعد از آموزش تفاوت معنيداري وجود داشتهاست. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده