چکیده: این پروژه در پی پاسخ‌گویی به این سوال بوده است که کدام یک از متغیرهای رشد خود، شیوه‌های فرزند‌پروری و جنسیت، قدرت پیش‌بینی‌کنندگی بیشتری برای عزت‌ نفس دارند. به همین منظور از مقیاس عزت نفس کوپر اسمیت (1967)، پرسشنامه محیط خانوادگی نقاشیان (1358) و آزمون تکمیل جمله‌ی لوینگر و وسلر (1970) استفاده گردید. در این پژوهش با استفاده از روش آلفای کرنباخ ضرایب بدست آمده برای مقیاس عزت نفس برابر با (69/0) برای پرسشنامه‌ی محیط خانوادگی (96/0) و برای آزمون تکمیل جمله لوینگر (92/0) بدست آمد. جامعه‌ی آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع پیش‌دانشگاهی شهر شیراز در سال تحصیلی 81ـ80 می‌باشد. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مرحله‌ای محاسبه گردید که در نهایت 240 نفر از دانش‌آموزان دختر و پسر انتخاب گردیدند. در این پژوهش جهت تعیین سهم هر یک از متغیرهای مستقل در پیش‌بینی متغیر وابسته از روش آماری رگرسیون چند متغیره استفاده گردید. نتایج حاصله با استفاده از روش آماری تحلیل رگرسیون نشان دهنده‌ی این است که بعد سردی و گرمی از قدرت پیش‌بینی کنندگی مثبت و معنی‌داری برای عزت نفس در کل گروه مورد پژوهش برخور‌دار بود. همچین بعد کنترل و آزادی در این گروه از قدرت پیش‌بینی‌کنندگی منفی و معنا‌داری برای عزت نفس برخور‌دار بود. اما متغیرهای رشد خود و جنسیت در گروه مذکور دارای قدرت پیش‌بینی‌کنندگی معنا‌داری برای عزت نفس نبودند. در گروه پسران نیز بعد سردی و گرمی دارای قدرت پیش‌بینی کنندگی مثبت و معنا‌دار و بعد کنترل ـ آزادی دارای قدرت پیش‌بینی‌کنندگی منفی و معنا‌دار برای عزت نفس بود اما رشد خود دارای قدرت پیش‌بینی‌کنندگی معنا‌داری برای عزت نفس نبود. در گروه دختران هیچکدام از متغیرهای رشد خود، سردی و گرمی و کنترل ـ آزادی دارای قدرت پیش‌بینی‌کنندگی معنا‌داری برای عزت نفس نبود. منبع/مرکز تحقیقات زن و خانواده