چکیده: پژوهش حاضر به بررسی تأثیر مداخلات خانواده درمانی راهبردی در اختلافات زناشویی میپردازد. به این منظور 39 زوج از زوجینی که برای حل اختلافات زناشویی طی 6 ماه اول سال 81 به مراکز مشاوره بهزیستی مراجعه کرده بودند، بطور تصادفی در دو گروه آزمایشی (21 زوج) و گواه (18 زوج) قرار گرفتند. برای ارزیابی زوجین در این پژوهش از مصاحبه بالینی و آزمون رضایت زناشویی انریچ استفاده شد. ابتدا زوجین با آزمون رضایت رناشویی مورد ارزیابی قرار گرفتند، پس از آن برنامه مداخلات خانواده درمانی راهبردی در مورد گروه آزمایش اجرا گردید، در حالیکه گروه گواه در لیست انتظار بودند. بعد از 6 هفته مجدداً دو گروه مورد ارزیابی قرار گرفتند به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون t و تحلیل واریانس و آزمونهای تعقیبی استفاده شد. نتایج بدست آمده نشان میدهد که مداخلات خانواده درمانی راهبردی نه تنها منجر به افزایش رضایت زناشویی در بین گروه آزمایش شده، بلکه تعارضات بین فردی آنان را نیز کاهش داده است، این مداخلات در زنان مؤثرتر بوده است همچنین نتایج پژوهش حاکی از این بودند که این مداخلات روی مشکلات ارتباطی نسبت به سایر مؤلفههای سببشناسی اختلاف تأثیر بیشتری دارد. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده