چکیده: پژوهش انجام شده در مورد بررسی مشکلات مربوط به صمیمیت زوجین و تاثیر ارتباط درمانی بر آن می‌باشد. متغییر مستقل در این تحقیق ارتباط درمانی زوجین و متغییر وابسته مشکلات مربوط به صمیمیت زوجین است . در بخش پیشینه بیشتر تاکید بر ارتباطات ، اهمیت آن، چگونگی برقراری رابطه و ارتباط درمانی زوجین می‌باشد. مطالبی نیز درباره مشکلات مربوط به صمیمیت زوجین و چگونگی تاثیر ارتباطات بر جنبه‌های مختلف صمیمیت و سازگاری زناشویی آمده است . تحقیق فوق از نوع تجربی می‌باشد جامعه آماری کلیه زوجینی که در مقاطع زمانی 4 ماه (از اردیبهشت تا مرداد 78) به کلینیک مشاوره خانواده استان چهار محال بختیاری (تحت نظر بهزیستی) مراجعه کرده‌اند می‌باشد. نمونه آماری تحقیق حاضر شامل 30 زوج می‌باشد که به طور تصادفی از بین افراد جامعه انتخاب شده و به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. سپس یک گروه از زوجین (10 زوج) ارتباط درمانی و سایر جلسات معمول مشاوره کلنیک را دریافت کردند. یک گروه (10 زوج) فقط ارتباط درمانی شدند و گروه دیگر (گروه گواه) هیچ آموزشی دریافت نکردند. جلسات ارتباط درمانی شامل حداکثر 10 جلسه 1 ساعته بود که در طول مدت 2 ماه انجام شد. ابزار سنجش در این تحقیق پرسشنامه صمیمیت زناشویی است که از 5 خرده آزمون مشکلات مربوط به صمیمیت توافق، علاقه و محبت ، صادق بودن و میزان تعهدات زوجین تشکیل شده است . همه افراد گروهها قبل و پس از جلسات ارتباط درمانی به این پرسشنامه پاسخ گفتند. در این پژوهش از روشهای آمار توصیفی میانگین، فراوانی، درصد و...و از آزمونهای آماری واریانس یکطرفه، آزمون t برای گروههای وابسته استفاده شده است . نتایج بیانگر آن است که ارتباط درمانی زوجین به تنهایی توانسته است مشکلات مربوط به صمیمیت ، توافق، علاقه و محبت و میزان پای‌بندی به تعهدات زوجین را افزایش دهد. اما در میزان صادق بودن زوجین تاثیری نداشته است . در حالیکه ارتباط درمانی بعلاوه جلسات مشاوره معمول کلینیک توانسته است همه شاخصهای فوق را افزایش دهد. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده