در فرهنگ ايراني ، فعاليت اقتصادي زنان ضروري دانسته نمي شود، زيرا مرد نان آور خانواده به شمار مي آيد. از طرف ديگر توانايي هاي زنان به فعاليت هاي خانگي محدود نمي شود و اين قابليت را دارند كه در عرصه ي اجتماع نيز به فعاليت بپردازند و اشتغال براي آنان صرف نظر از استقلال مالي، داراي اهميت اجتماعي و روانشناختي است. به علاوه دست يابي به توسعه پايدار مستلزم مشاركت همه آحاد مردم است. از اين رو در پژوهش حاضر بر آن شديم كه با بهره گيري از تجربه و تخصص مديران اجرايي سازمان ها ، موانع و مشكلات اشتغال زنان را شناسايي و راه كارها و شرايط مناسب براي اشتغال بهينه زن ايراني معرفي كنيم .