اما در عین حال لحن خطبه حضرت زینب-سلام الله علیها- بسیار گزنده‌تر و تلخ‌تر می‌باشد. از سویی، خطبه فدکیه از تنوع عاطفی بیشتری برخوردار است. صور خیال موجود در دو خطبه؛ شگفت انگیز، با نشاط و زنده است. هر دو حضرت از کنایه و استعاره بیشتر استفاده نموده، با این حال، مجاز و تشبیه بسیار کم مورد توجه واقع شده است. اسلوب حاکم بر دو خطبه، به تناسب موضوع سخن متفاوت است. هر دو بزرگوار، از اسلوب خبری و انشایی به خوبی بهره‌برداری نموده‌اند، اما در خطبه شامیه به خاطر قرار گرفتن در موقعیتی متفاوت‌تر، از اسلوب انشائی، بسیار بیشتر استفاده شده است. از نقاط مشترک و برجسته هر دو خطبه؛ اقتباس از قرآن و بیان استدلال‌های قرآنی، می‌باشد که با تعابیری متفاوت؛ هر دو بزرگ بانوی اسلام از این طریق، سعی در دفاع از حق و حقیقت و نیز اقناع مخاطب را دارند. همچنین موسیقی حاکم بر خطبه‌ها، در قالب‌های مختلفی مانند؛ سجع و جناس و نیز تعابیری متناسب، موجب گشته تا بار عاطفی مورد نظر به خوبی انتقال یافته و در نتیجه تأثیر بیشتری بر مخاطب بر جای گذارد. از طرفی، چون هر دو بزرگوار در موقعیتی قرار گرفته‌اند که مقام والای آنها، از سوی مخاطب مورد تردید و نیز انکار می‌باشد؛ از این رو، از جمله‌های تأکیدی بسیاری در هر دو خطبه استفاده شده است

منبع:پژوهشگاه علوم و فناوری ایران