وی افزود: بنابراین همه مؤسسات در فضای اجتماعی از جمله مسجد نقششان این است که همیار خانواده باشند، لذا اگر خانواده ناقص فرزندش را تربیت کند، اینکه تصور کنیم مساجد و مؤسسات مذهبی در کارشان موفق خواهند بود، درست نیست، نه اینکه استثناء ندارد، استثناء دارد، به این معنا که گاهی یک فردی از خانواده خودش که علاقه و نشانه‌های مذهبی دریافت نکرده است، مسیرش به مسجد افتاده است و در مسجد انسان متفاوتی شده است، اما روند تربیت این نیست.
علاسوند با تأکید بر اینکه در تربیت نسل توحیدی خانواده حرف اول را می‌زند، بیان داشت: پس مؤسسات مذهبی به خصوص مسجد همیار خانواده هستند، برای همین تا خانواده کودک را با مسجد آشنا نکند و خانواده‌ها مسجد را در ذهن و رفتار کودک و نوجوان خودش باز نکند، فرزند مسجدی نمیشود، اینکه خانواده خود مسجدی و اهل نماز جماعت باشد، به ویژه مادران که نقششان پر رنگ‌‌تر است، می‌توان توقع داشت که کودک با مسجد انس بگیرد.
وی ادامه داد: متأسفانه پدران در رفتن به مسجد و ارتباط با مسجد رفتارشان فردی است، یعنی کمتر اعضای خانواده را دعوت می‌کنند، مثلاً کمتر آقاپسرهای خودشان را به مسجد می‌برند، در حالی که زمانی کودک حضور در مسجد را می‌طلبد، وقتی سه یا چهار ساله می‌شود، عطش حضور در مسجد دارد، اما اینکه بچه بزرگ شود و فشار بیاوریم که به مسجد برود، آن زمان به راحتی وارد مسجد نمیشود.
عضو دفتر مطالعات و تحقیقات زنان حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: در مقطعی کودک اشتیاق مذهبی به سمت مسجد دارد، بیرون رفتن برای مسجد برای او یک تفریح است، اگر این کار از سوی والدین انجام شود، آنگاه در مرحله دوم مسئولیت جذب کودک و نوجوان بر عهده متولیان مسجد خواهد بود، این بخش فرضی است که مسجد درست عمل کرده و مساجد شلوغ شد‌ه‌اند.
وی افزود: اینکه عملکرد متولیان مسجد به حدی بد بوده است که خلوت شده و اختصاص به افراد مسن پیدا کرده است، بنابراین در این رابطه عملکرد متولیان مسجد حرف اول را می‌زنند، که متأسفانه گاهی وقت‌ها به جای جذب جوانان، باعث وازدگی جوانان از مسجد شده است که در این صورت مساجد فضایی برای افراد بازنشسته و مسن شده است.
علاسوند با بیان اینکه مسن‌ترها در مساجد کمتر حوصله ارتباط با نوجوانان و جوانان دارند، اظهار داشت: نوجوانان و جوانان سرشار از انرژی و هیجان هستند که حتی ممکن است آمیخته با خطا باشند، در این رابطه هیأت امنای مسجد این را وظیفه خود بدانند که برای جذب نسل نو به مسجد با توجه به تحولات روز برنامه‌ریزی کنند، سپردن کارها به آنان و راهنمایی دورادور در ایجاد این رابطه خیلی مؤثر است.
وی ادامه داد: پس برای اینکه امام جماعت مسجد ارتباط تنگاتنگی با جوانان داشته باشد، باید خوش ذوق، خوش ارتباط باشد و به مباحث روز آشنا باشد و دیگر اینکه هیأت امنای آن مسجد از روابط عمومی خوبی برخوردار باشند.
عضو دفتر مطالعات و تحقیقات زنان حوزه علمیه قم با بیان اینکه انسجام در برنامه‌ریزی مساجد دیده نمیشود، خاطرنشان کرد: مسجد برای جذب افراد برنامه‌ریزی مرکزی ندارد، اگر مسجد طول سال برنامه‌ریزی داشته باشد تا افراد مانند رود جاری باشند، دیگر افراد ارتباطشان با مسجد قطع نمیشود، اینکه صرفاً نوجوانان و جوانان به خاطر برنامه استخر در تابستان در مسجد حضور یابند، راه جذب نیست.
وی افزود: راه جذب افراد، برپایی جلسات گفت‌وگوهای آزاد، جلسات پرسش و پاسخ بدون نگرانی که مرکزیت داشته باشد،هست، اینکه نبی اکرم(ص) در مسجد می‌نشستند و با اشخاص و گروه‌های مختلفی که حضورشان می‌رسیدند صحبت می‌‌‌کردند، بنابراین اگر این شرایط فراهم شود، مسجدی پویا و زنده خواهیم داشت.
