چکیده: هدف این تحقیق بررسی عوامل مؤثر بر گرایش زوجین به طلاق در شهرستان داراب بوده است. چارچوب نظری این پژوهش با توجه به تحقیقات پیشین و مطالعاتی که در این زمینه انجام گرفته است، ترکیبی از نظریه‌های جامعه‌شناسی خانواده و انحرافات اجتماعی می‌باشد که از نظریه‌های مبادله، توسعه خانواده، نظام‌ها، نقش‌ها و نظریه‌ شبکه‌ای در قسمت نظریه‌های جامعه‌شناسی به خانواده و از نظریه‌های دورکیم و مرتن در قسمت انحرافات اجتماعی استفاده شده است. روش تحقیق مورد استفاده روش پیمایشی می‌باشد. و تکنیک و ابزار مورد استفاده برای جمع‌آوری اطلاعات، پرسش‌نامه همراه با مصاحبه حضوری بوده است. در این تحقیق اطلاعات مورد نظر از کل افرادی که در شش ماهه دوم سال 1380 طلاق داده یا به دادگستری مراجعه و دادخواست طلاق داده بودند جمع‌آوری شد که کل این افراد 150 بودند که 115 نفر از آنها زن و 35 نفر دیگر مرد بودند. در ضمن گرایش به طلاق هم به صورت یک طیف در پرسش‌نامه گنجانده شده بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد که در قسمت آمار استنباطی از رگرسیون دو متغیره، چند متغیره، تحلیل واریانس، آزمون تی (t-test) و آزمون الف (f-test) استفاده شده است. نتایج بدست آمده از تحقیق نشان دادند که: در تحلیل رگرسیون دو متغیره، متغیرهای اختلاف تحصیلی زوجین، اختلاف سنی زوجین، تحصیلات زن و سن ازدواج زن با گرایش به طلاق زنان رابطه معنا‌دار و مستقیمی دارند و متغیرهای میزان شناخت همسر قبل از ازدواج، مدت زندگی مشترک، تعداد فرزندان و مدت شناخت همسر قبل از ازدواج با گرایش به طلاق زنان رابطه معنا‌دار و معکوس دارند. متغیرهای مدت شناخت و میزان شناخت همسر قبل از ازدواج با گرایش مردان به طلاق رابطه معنا‌دار و معکوس دارند. در بررسی تفاوت میانگین‌ها، تفاوت معنا‌داری بین میانگین گرایش به طلاق زنان بر حسب، رابطه خویشاوندی با همسر، محل تولد زن، چند زنی بودن، علت اصلی طلاق و شیوه آشنا دیده شد و برای مردان فقط رابطه خویشاوندی معنا‌دار بود. در تحلیل رگرسیون چند متغیره، در معادله پیش‌بینی گرایش به طلاق زنان متغیرهای مدت شناخت، اختلاف سن و مدت زندگی مشترک توانستند 64 درصد از واریانس متغیر وابسته را پیش‌بینی کنند و در معادله پیش‌بینی گرایش به طلاق مردان به متغیر مدت شناخت، اختلاف سن و تعداد فرزندان توانستند 77 درصد از غییرات را پیش‌بینی کنند. منبع/ مرکز تحقیقات زن و خانواده