عرفان شيوه اي از زندگي عارفانه است كه در آن ارتباط بين عابد و معبود يا خالق و مخلوق از طريق طي مقامات معنوي و گذراندن مراحل سلوك عرفاني ميسر ميگردد. در فرهنگ اسلامي ، عرفان حالت دريافت شهودي ، قلبي و اشراقي و راهي براي وصول به حقيقت ، با تاكيد بر كشف و شهود و رياضت و تزكيه نفس است. در نگرش عارفانه كه اساس آن دين محوري است، به گواهي شواهد ...